vetrargnauð

rok úti
og rigning

og inni dansar ljósaperan diskó
meðan ég sit við tölvuna og hugsa
um það eitt sem ég á ekki

á meðan allir trúðar heimsins hlægja fólk
sit ég og bíð þess að finna minn eigin trúð
ekki leiður heldur þögull
þreyttur á hlátursleysi mínu

gúffa í mig einhverjum viðbjóði
í von um að hann fylli mig einhverri ánægjutilfinningu
í smástund
á meðan fuglarnir sofa hljóðir
einhvers staðar í vari fyrir rokinu og slagregninu

örstutta stund finnst mér ég sáttur
þangað til ég man af hverju ég sofna ekki
og enginn annar vakir

það tínist til
og sýnir mér hvers ég má vænta
af framtíð ótraustri
og vetrargnauðinu sem er þegar byrjað
í hausnum á mér

mér finnst ég óhreinn
en vatnið megnar ekki að skola óþægindin af
og þau sitja sem fastast
klemmd við slæmar minningar
af löngu liðnu rusli

einhvern tímann vorar aftur í hausnum á mér
en það verður ekki í bráð

og.

það er þoka og það er nótt og ég sit og ég les
og ég færist nær og nær glugganum og dáleiðist af honum
og hvernig sem fer veit ég að ég á einhvern að sem dáist að mér
og enginn annar nýtur þess eins og ég
og það er gott og ég nýt þess og ég röfla áfram
og enginn ansar og ég held áfram og áfram
og áfram
og
eitthvað

hvernig klúðra skal því að borða hamborgara með kærustunni...eða hjákonunni eða einhverri annarri sem þér líkar svo ógó vel við að þig langar að borða hamborgara með henni á kæruleysislegan hátt heima hjá þér

ég hamborgara hakkaði
í hasti ofan í mig.
salat varla smakkaði
því sósan greip svo í mig.

fyrr en varði varð mér ljóst
að vitlaust hafði tekið.
sósu allri ofan' á brjóst
alveg hafði lekið.

gripi öllu af ég varð,
eitthvert flaug nú kjötið,
hamborgarinn hentist, hvarf
henni undir fötin

öskur, læti, óp og garg:
"ertu orðinn vitlaus?!"
fljótur þá ég flýði þvarg,
af fáti ekki litlaus

ég aldrei svona aftur ét,
því ekki vil ég hætta
á að senda eitthvert ket
inn og fötum fækka

draumur

horfi upp í grámyglaðan himininn
það er eins og ekkert geti litað hann
ekki einu sinni nærvera þín
enda er ég víðs fjarri

hvar ert þú án mín? hvergi
í draumum mínum

þreyttum lít ég augum
á öldugenginn flóann
sem kastar öllu til
eins og hann sé þreyttur á því
eins og ég er þreyttur á að vera einn

þreyttur á að ferðast um alla þessa rúllustiga draumanna
með teppi á hausnum
á meðan þú talar við einhvern annan
í einhverju partíi sem ég veit ekkert um

og með teppið á hausnum sé ég ekki neitt
sé ekki þegar ég tek vitlausan rúllustiga
og enda í hringstiga sem leiðir mig á glapstigu

og ég dett niður stigann og draumur minn hálsbrotnar

þvottur á snúru

það er farið að rökkva
og úti leikur þvotturinn dans á snúrunni
og lemst við gluggann af og til
eins og til að minna mannfólkið á sig
minna okkur á það að við þurfum að klæðast

minna okkur á að kannski erum við eins og þau fötin
tóm að innan
en litrík að utan
kannski vantar okkur eitthvað eins og búk
til að fylla í botnlaust hyldýpið innra með okkur

við símann

þú hringdir aldrei
því ég beið við símann

og ég beið við símann
því þú hringdir aldrei

af hverju hringdirðu aldrei?
ég beið við símann

ég hélt að þú skildir mig
mér fannst ég skilja þig
en ég skildi þig greinilega ekki
ég skil þetta ekki
og þú skilur ekki neitt

svefnljóð

í svefnrofum mínum
kallar einhver nafn mitt
úr fjarska

kannski er það lítið ljóð
sem vill brjótast út úr
hugarfylgsnum dimmum
myrkum skúmaskotum hugans
þar sem enginn fær það að heyra

ég hlusta andartak
eftir fleiri flæðandi orðum
en fæ engin fyrst

svo koma nokkur
en ég loka á þau
og sofna
sofna þreyttum svefni

mp3

jæja ég ákvað að reyna að gera þetta að vissu leyti að geðveikt hipp og kúl mp3-bloggi. Vona að það takist. Þetta verður samt ekki eins og alltof mörg mp3-blogg, bara með indírokk. Ég ætla að reyna að taka allan andskotann.

 

Ég ætla að byrja á Polvo. Þetta band var starfrækt 90-98, og spilaði einhvers konar blöndu af indí, mathrokki, og stundum lo-fi eða jafnvel harðkjarna.

Oft hresst án þess að vera tilgerðarlegt, eða rólegt og jafnvel mystískt.

all the cliches under broadway:

http://premium.fileden.com/premium/2006/12/19/531416/02%20All%20The%20Cliches%20Under%20Broadway.mp3

tilebreaker:

http://premium.fileden.com/premium/2006/12/19/531416/01%20Tilebreaker.mp3

 

 

 hitt sem ég tek fyrir í dag er Riding Pânico, frá Portúgal

þessi 7 manna sveit spilar áhugaverða blöndu af instrúmental rokki og póstrokki. Sumir kalla þetta blöndu af Pelican og Explosions en RP er hvorki jafn mikill metall og Pelican er stundum, né jafn ógó krúttó og Explosions eru alltaf. Aðallega hefur hljómsveitin sinn eigin áhugaverða stíl

ónefnt lag:

http://audio.therobotpetition.com/Riding%20Panico%20-%20Untitled.mp3 

málverk

ég fundið hef mér frama
og framast finnst mér gaman
að verða ei til ama
allt við leysum saman

af sælu úti sólin skín
svalur vindur niðri hvín
röðull ofar ragur gín
en rjúpan felur eggin sín

bull

í gjótu fel ég grjótagull
á götu sé ég ljótasull
í fötu liggur fótabull
en fastast sefur rótaull